تبليغاتX
نزهتگه - مهدی سهیلی
ساقی بیا که هاتف غیبم به مژده گفت/ با درد صبر کن که دوا می‌فرستمت

هر جا كسي با خاطري خرم نشسته است

 

در خنده هايش، پرده غم نشسته است

 

اندوه هم در دل نماند جاودانه

 

زيرا « غم و شادي » كنار هم نشسته است

 

شايد نپايد، زانكه شادي چون چراغي

 

در رهگذار صر صر ماتم نشسته است

 

هر جا كه ديدم ـ در كنار « شادماني »

 

«‌ اندوه » در جان بني آدم نشسته است

+ نوشته شده در  87/12/18ساعت   توسط هاتف  |